Zlatni lovorov vijenca za doprinos umjetnosti teatra biće uručen bosansko-hercegovačkom glumcu Seadu Bejtoviću. Ovo najznačajnije teatarsko priznanje u BiH koje dodjeljuje Direkcija MESS-a, biće uručeno na posebnoj ceremoniji u utorak, 30. oktobra u Pozorištu mladih u 18,00 sati.
Na ceremoniji će govoriti glumac i direktor Pozorišta mladih Nermin Tulić, direktor Narodnog pozorišta Gradimir Gojer i glumac Boris Ler.

Biografija Seada Bejtovića:

Sead BEJTOVIĆ rođen je 1942. u Sarajevu, a već 1953. postaje član tadašnjeg Pionirskog pozorišta, današnjeg Pozorišta mladih.

Njegovi teatarski počeci vežu se za čitav niz uloga junaka dječije literature koji su tada zaokupljali maštu njegovih vršnjaka (Palčić, Pinokio, Mačak u čizmama, Junaci Pavlove ulice, Tom Sawyer,...).
Godine 1967. postaje profesionalni glumac Pozorišta mladih kojem je vjeran čitav svoj glumački vijek.
Predstavom «Mirandolia», diplomirao je 1969. u prvoj generaciji tadašnjeg Dramskog studija, u klasi Katarine Dorić.
U godinama koje su uslijedile glumački se dokazuje ostvarujući široku lepezu teatarskih kreacija u dramskim, komediografskim, ali i avangardnim djelima. Među teatarskim znalcima tog vremena pamte se ostvarenja kao Klaun (Bajka iz kofera), Arsa (Nušić, «Vlast»), Kapetan Džon Piplfoks, Mačak Džingis-Kan, Prospero (Bura, Šekspir), Macuo Bašo («Uski put prema dubokom sjeveru, Edvarda Bonda), Vuk Bubalo (Ćopić), Kralj Ubu, Ibi u lancima (Alfred Žari), Emil Trišinski, (Okupacija, Kostić), Sreski načelnik (Analfabeta), I opet Nušić (Darko Lukić); Vladimir (Čekajući Godota, Beckett); Muselim (Derviš i smrt, Selimović), Otac (Spašeni za dlaku, Tornton), Zeus (Odiseja, Goran Babić), Pisteter (Ptice, Aristofan), Likovi u Kad bi ovo bila predstava, Imširević, Stanac (Novela od Stanca, Držić).

Kao gost igrao je u predstavama Narodnog pozorišta Zenica, Kamernog Teatra 55, produkciji MESS-a, SARTR-a, kao i u mnogim projektima izvan institucionalnih pozorišta.

Veliki entuzijazam i posebno umjetničko nadahnuće tokom ratnog perioda u opkoljenom Sarajevu utjecali su na posebna ostvarenja u predstavama Čekajući Godota u režiji Susan Sontag, Alkestis u režiji Harisa Pašovića, te predstavama u režiji Gradimira Gojera Kako Musa dere Jarca Zlatka Topčića i Zmaj od Bosne Ahmeda Muradbegovića i drugim.

U životu obogaćenom brojnim glumačkim ostvarenjima radio je sa mnogim eminentim rediteljima sa prostora bivše Jugoslavije i inostranstva. Također, jedan je od pionira radijskog i televizijskog dramskog stvaralaštva, snimivši desetine radio-drama i programa, dok je pored TV i filmskih ostvarenja predstavnik prve generacije glumaca koja je u Bosni i Hercegovini radila sinhronizacije crtanih filmova.

U glumačkoj karijeri dužoj od pola vijeka imao je priliku predstaviti se na daskama koje život znače u Indiji, Pakistanu, Iraku, Egiptu, Švajcarskoj, Njemačkoj, Češkoj, kao i Sloveniji, Hrvatskoj, Crnoj Gori i Makedoniji.

Nagrade:
• 3 glumačke nagrade sa Pozorišnih igara u Jajcu (Bajka iz kofera 1971., Mačak Džingis-kan 1977. i Kralj Ibi 1983.) dok je od žirija Grada Jajca dobio posebnu nagradu kao jedini glumac koji je sudjelovao na svih dotadašnjih 20 festivala,
• 3 puta nagrađivan na Pozorišnim susretima u Brčkom
• Više nagrada Udruženja dramskih umjetnika BiH
• Mostarska liska 1990.
• Grozdanin kikot, 2003.
• Plaketa za 50 godina Pozorišta mladih

Sead Bejtović živi i radi u Sarajevu. Oženjen je, otac dvoje djece. Voli klasičnu muziku, rock'n'roll i pasionirani je kolekcionar filmova i sevdalinki.

infoBAR.ba
29.10.2007 12:30