“ORESTIJA“, Michael THALHEIMER
Deutsches Theater Berlin, NJEMAČKA;
23. 10. 2007 Narodno pozorište, Sarajevo u 19:30
Trajanje: 110 min.

U svojoj impozantnoj obrađenoj verziji predstave, Thalheimer ukazuje na činjenicu da krvna linija ljudske povijesti neprestano teče, poput neprekidne lančane reakcije osvete i nasilja. Ipak, predstava ne prikazuje nijednu naučenu lekciju: Thalheimer je isjekao treći dio Orestije („Hoefore) – a sa njom i svaku vjeru u demokratiju kao moguće rješenje. Nema milosti sa neba. Raj je prazan. Na zemlji, Orest se ponizno uvija, sasvim sam, bez oprosta. Slika modernog čovjeka.
Orestija je jedina sačuvana trilogija antičke grčke tragedije, te osnova Ahilove književne baštine. I mitološka priča ali i porodična drama, Orestija je priča o kući Atreusa, koju uništavaju krvavi činovi osvete. Agamemnon se iz Trojanskog rata vraća kući svojoj ženi Klitemnestri. Da bi osvetila žrtvovanje svoje kćerke Ifigenije, Klitemnestra i njen ljubavnik Egist ubijaju Agamemnona. “Mudrost se osvaja patnjom” je bolna poruka ove trilogije, koja je jednako moćna danas kao što je bila u Eshilovo doba.

“Nemilosrdna, drastična i radikalna. Krv je sveobuhvatna metafora u koju Michael Thalheimer zavija Ehilovu tragediju. Krv je po ljudskim rukama i tijelima, kaplje po parketu, ostavlja mrlje po cijelom drvenom zidu scenografa Olafa Altmanna. Pozornica je okovana - to je raj iz kojeg je publika protjerana. Ispred pozornice, glumci žrtvuju svoju mržnju kao da se nalaze na oltaru, tu ispred same publike- a sve traje 100 uzbudljivih minuta. […] »
Žiri Berlinskog »Theatertreffen« Festivala, 2007

Teatar

Kada je Deutches Theater (DT), kojeg je osnovala skupina poznatih glumaca, prešao pod upravu legendarnog Maxa Reinhardta, već je tada uživao ugled najpriznatijeg teatra u Njemačkoj. Reinhardt je preuzeo teatar od Otto Brahma, pravog osnivača naturalističkog pozorišta, 1905. godine, te ostao njegov umjetnički direktor sve do bijega iz nacističke Njemačke 1933. godine.

Pod upravom direktora Bernda Wilmsa od 2001. godine, Deutches Theater je uspio održati svoju sjajnu tradiciju, a istovremeno razvijati nove pozorišne pristupe. Teatar je također 2004. godine imenovan „Teatrom godine“ od strane njemačke kritike. Nadalje, Jürgen Goschova produkcija djela „Ko se boji Virginie Woolf“ Edwarda Albeea, te Michael Thalheimerovo poimanje Ehilove Orestije, pozvane su da učestvuju na „Theatertreffen“, godišnjem festivalu koji u Berlinu svake godine predstavlja najbolje teatarske produkcije na njemačkom jeziku. Članovi ansambla DTa, kao što su Nina Hoss i Ulrich Matthes, dobitnici su renomiranih nagrada za glumu. Od 2001. godine, DT je imao više od 200 gostovanja širom svijeta. Uz pristupačnost i raznolikost repertoara, te predanost razvoju najboljih glumaca, režisera i dramskih pisaca, Deutsches Theater nastavlja opravdavati svoj zvjezdani povijesni ugled.  

Redatelj /
Michael Thalheimer rođen je u Frankfurtu, a svoju karijeru u pozorištu započeo je kao glumac. Teatarski debi imao je 1997. godine u Teatru Chemnitz. Proboj na pozorišnu scenu napravio je 2000. godine sa predstavom Liliom Ferenca Molnára, koju je postavio u hamburškom Thalia Theateru, te sa porodičnom dramom The Celebration (Proslava) u Pozorištu Dresden. 2001. godine, obje predstave pozvane su na učešće na berlinskom festivalu »Theatertreffen«, a to je slučaj i sa nekim od njegovih ostalih produkcija, kao što su: Liebelei (Svjetlo ljubavi) Arthura Schnitzlera, Lulu Franka Wedekinda (obje rađene za pozorište Thalia Theater), te Ehilova Orestija, rađena za Deutsches Theater Berlin. Thalheimorove predstave redovno se izvode u Deutsches Theateru, čiji je trenutno glavni režiser, te član Odbora za umjetnost. Njegove predstave dobile su mnoštvo nagrada, kao što su Innovation Prize (Nagrada za inovativnost) njemačke javne televizijske stanice 3Sat za predstavu Liliom, Nagradu Friedrich Luft, koja se dodijeljuje za najbolju berlinsku teatarsku produkciju u datoj godini, te nagrade Nestroy, najprestižniju bečku pozorišnu nagradu, i Golden Mask, koju je u Rusiji dobio za najbolju predstavu, Emilia Galotti. Njegove predstave gostovale su u Njujorku, Tokiju, Moskvi. Rimu, Kijevu, Budimpešti, Beogradu, Pragu, Madridu, Mexico Cityju i Bogoti.

Scenografija
Olaf ALTMANN
Kostimografija                       
Michaela BARTH
Dizajn svjetla             
Olaf FREESE
Dramaturgija              
Oliver REESE
Muzika                                   
Bert WREDE
Dirigent                                  
Marcus CROME
Uloge
Constanze Becker
Henning Vogt
Katharina Schmalenberg
Michael Benthin
Stefan Konarske
Lotte Ohm
Michael Gerber
Chorus 

Gitaristi
Kalle Kalima
Bert Wrede

infoBAR.ba
10.10.2007 18:10